Reisvrslag 4: Hard werken en een beetje onstpannen

Reisverslag 4: hard werken en een beetje ontspannen!

Hier weer een nieuw reisverslag met al mijn ervaringen van de afgelopen week! Op advies van mijn nicht Karen, houdt ik met mijn telefoon bij als er wat leuks gebeurd of wat we gedaan hebben, anders had ik nooit meer geweten wat ik allemaal gedaan heb haha! Ik heb weer een heleboel te vertellen, maar voor mijzelf lijkt het wel alsof dat allemaal al heel lang geleden is terwijl het eigenlijk allemaal van afgelopen week is.
Dat de tijd snel gaat is in ieder geval zeker, ik ben nu precies op de helft van mijn verblijf hier in het Noorden. Nog 4 weken en een beetje te gaan en dan komen we weer terug. Aan de ene kant erg vervelend om terug te moeten vanwege de ontzettend bizarre en prachtige omgeving, maar aan de andere kant heel fijn om Jen weer te zien en natuurlijk ook derest van de achterblijvers. Maar goed ik zou gaan vertellen wat ik afgelopen week allemaal heb meegemaakt ;-)
Ik begin bij vorige week vrijdag want dat is de eerste dag die ik in mijn notities van mijn telefoon heb staan. De titel van dit verslag heet hard werken en een beetje ontspannen, maar het is vooral hard werken. Mensen die mij een beetje kennen weten dat in periodes waar ik het ontzettend druk heb en veel vermoeid ben er altijd een dag komt waarop ik migraine krijg, het lijkt wel een soort uitlaatklep voor mijn lichaam om even te laten weten dat je een stapje terug moet doen en toch wat meer rust moet nemen. Maarja daar is hier geen tijd voor, hoewel Douwe me verzekerde dat ik lekker naar huis kon gaan en op bed kon gaan liggen omdat hij het wel redde in zijn eentje, wilde ik niet al het werk door hem laten doen en ik lekker me bed in gaan. Ik heb een pil ingenomen die Jen in mijn tas had gestopt, Excedrin, en moet zeggen dat spul werkt donders goed haha! Na dat ik de pil had ingenomen was mijn hoofdpijn weliswaar niet geheel verdwenen maar wel heel erg veel minder. Uiteindelijk heb ik toch maar besloten om even een uurtje op bed te gaan liggen, want er stond op de planning om in de avond een gletsjertocht te gaan maken met Oonagh, Douwe en Ronald (de begeleider van Oonagh). Dit wilde ik natuurlijk niet missen en zeker niet laten verpesten door mijn migraine. Dus heb lekker even een uurtje geslapen en na dat uurtje voelde ik me al heel veel beter. Heb daarna even avond gegeten en ik voelde me goed genoeg om met de boot mee te gaan voor de hele avond.
Er zijn alleen al hier in de fjord waar wij werken 6 verschillende gletsjers te vinden. We zijn onder mom van ‘wij moeten naar alle gletsjers want wij moeten sediment verzamelen wat bij de gletsjers vandaan komt voor werk’ met de boot weggegaan. Ik moet zeggen dat we ook wel daadwerkelijk het sediment moesten verzamelen voor onze experimenten, maar daarnaast was het natuurlijk ook gewoon een ontzettende leuke en gave trip! We varen hier maar met een klein aluminium bootje en toen we bij de eerste gletsjer aankwamen lag er enorm veel ijs in het water. Voordat we dichterbij de gletsjer konden komen moesten we ons eerst een weg banen door alle grote ijsbergen en blokken. Omdat de boot van aluminium is maakt dat een enorm kabaal en moet zeggen dat ik toch wel met samengeknepen billen op die boot zat, want ja wat als er ineens een ijsberg of schots is die je even over het hoofd ziet en waar je dan net even te hard overheen vaart? De dichtstbijzijnde redding is toch een halfuur varen van je vandaan en als je in het water ligt is een half uur toch echt te laat. Gelukkig verzekerde Ronald mij dat er een heleboel reddings mogelijkheden waren die hij bij zich had en dat ik me niet druk hoefde te maken. Vooruit dan maar laten we daar dan maar op vertrouwen…!
Maar de omgeving was te mooi om me te lang druk te maken om het ijs. We waren op een gegeven moment ongeveer een kilometer van de gletsjer verwijderd maar het leek alsof we er vlak naast lagen. Dit komt omdat de gletsjer zelf enorm hoog en groot is. Het lijkt alsof het misschien tien meter hoog is maar in werkelijkheid is de gletsjer 60-70 meter hoog! Echt extreem bizar. Ook vet want toen we daar lagen deden we de motoren uit en dan kon je gewoon het gedonder van de gletsjer horen op de momenten dat het ijs breekt of scheurt.
Na deze eerste gletsjer zijn we ook de andere gletsjers wezen bezoeken. Nogmaals: erg indrukwekkend… Meer nog omdat we ook van de week een presentatie hebben gehad van een glaceoloog (iemand die gletsjers bestudeerd) en in zijn presentatie liet hij zien hoe erg de gletsjers waren afgenomen en waren teruggetrokken in een aantal jaar. Sommige mensen geloven niet in klimaatverandering en opwarming van de Aarde… Kom dan maar eens een kijkje hier nemen, want de opwarming van de Aarde is op de polen (noord en zuid) ongeveer 3 keer sneller dan de gemiddelde opwarming van de Aarde.
Voor foto’s van deze trip verwijs ik jullie uiteraard weer naar de foto’s onderaan dit verslag! ;-)

Wow het stuk hierboven was alleen nog maar van vrijdag en ik moet nog een heleboel vertellen, hoop niet dat jullie het te veel vinden hah!

Zaterdag is zoals altijd een aparte dag hier in het dorp. In de avond krijgen altijd super lekker eten en zijn de tafels netjes gedekt. Het is alleen op deze dag toegestaan om je eigen bier en wijn etc. naar het eten mee te nemen en gezellig te borrelen met elkaar. Daarna is het meestal de bedoeling dat iedereen naar de Mellageret bar gaat om daar de avond voort te zetten. Deze zaterdagavond hadden onze Duitse medebewoners de taak om de bar te dienen en iedereen van een drankje en een hapje te voorzien. Dit heeft voor ons het grote voordeel dat ik aan het einde van de avond goed beschonken vertrok en nog net zoveel geld had als waar ik mee aan kwam! Super toch haha!?

Ondanks de biertjes van de avond ervoor hadden we afgesproken om op zondag een sneeuwscootertrip te maken naar Stenehytta (een hut aan de andere kant van het schiereiland hier) en daar vervolgens een nacht te verblijven om de volgende ochtend weer terug te rijden naar Ny Alesund. We hadden 2 sneeuwscooters gehuurd die van 12 uur zondag tot 12 uur maandag gebruikt mochten worden. Ik had echt een monster van een scooter onder me reet hangen, echt niet normaal. Der zit zo’n vermogen in die dingen dat je er makkelijk 120 mee kan rijden, dat heb ik alleen natuurlijk niet gedaan. Ben tot maximaal 60 km/uur gegaan en dat is al best eng kan ik zeggen. Het is best lastig om op een sneeuwscooter hier te rijden, het lijkt heel makkelijk om gewoon te gaan zitten en gas te geven, maar als je op een helling rijdt moet je zorgen dat je je zwaartepunt verplaatst naar de kant van de helling want anders rol je zo om. Douwe reed alleen op een scooter en nam de slee met al onze spullen achter zich aan. Ik had Oonagh achterop. Onderweg waren we gestopt bij verschillende andere hutten waar je hier in kan verblijven. En net toen we weg wilden rijden bij Kjaersvikka (een andere hut… haha) lette we even niet op dat we moesten leunen naar de helling en ja voor je het weet rol je om dus dat is dan ook wat er gebeurd. Het zag er nogal knullig uit omdat we haast stil stonden terwijl we kantelde. Gelukkig had ik me benen goed op de scooter gehouden terwijl we om gingen want de eerste reflex is om het tegen te houden door je been uit te steken, maar door het gewicht van de scooter zal dat ervoor zorgen dat je zo je been breekt. Gelukkig niets aan de hand en met ze drieën hebben we de scooter weer rechtop getild. Vervolgens zijn we verder gegaan op weg naar onze hut. We hadden echt een supermooie hut in de middle of nowhere! Uitzicht op het water en aan de overkant Prins Karls Forland (een eiland waar de walrussen te vinden zijn). Nadat we onze hut hadden bekeken en de spullen naar binnen hadden gebracht zijn we met langlaufski’s op pad gegaan om een hut 5 km verderop te bezoeken. 5km betekent 5 km heen maar ook 5 km terug…. Pff wat een teringeind was dat door de sneeuw ploegen zeg! Toen we er eindelijk aankwamen was ik al redelijk vermoeid en ik was vergeten iets van eten mee te nemen, maar stierf van de honger! We hebben toen daar in de hut even gekeken en Douwe vond 2 Snickers!!! Ik ben nog nooit zo blij geweest om een snicker te eten die bovendien al 2 jaar over datum was, maarja chocolade bederft niet en heb er ook geen last van gehad dus was prima haha! Daarnaast hadden we nog een bakkie thee gemaakt uit de sneeuw en hebben we even lekker genoten van de omgeving. Naast het huis liep een rendier en in het water op een rots lagen 4 zeehonden te chillen in de zon. Het is echt een rare ervaring om daar buiten te staan en totaal niets te horen! Ik stond tijdens het langlaufen even stil om eens om me heen te kijken. Geen wind, strak blauwe lucht, zonnetje schijnt, geen geluiden om me heen. Heerlijk, maar ook raar je hoort gewoon helemaal niets en het voelt zelfs gewoon vreemd aan je oren.
Na dat we terug waren van onze ski trip, was ik een beetje chagrijnig. Ik was helemaal bezweet van het skiën had pijn me voeten en was moe. Maar gelukkig hadden we wat leuks in het vooruit zicht. We hadden vanuit de keuken in Ny Alesund eten meegekregen voor de nacht en daar hadden we hamburgers, bacon en eieren in zitten! We hebben dus lekker brood met hamburger bacon en een gebakken ei gegeten. Dat bracht de stemming er wel weer terug in. Vervolgens hebben we in de avond kaart spellen gespeeld en bier gedronken. Een erg geslaagde trip! De volgende ochtend moesten we weer om 12 uur terug zijn vanwege de sneeuwscooters dus moesten redelijk op tijd op staan want we moesten immers nog een goed anderhalf uur terug rijden. Echter het weer zag er niet goed uit en vanaf het water konden we een sneeuwstorm aan zien komen. Toch maar even gewacht met weggaan totdat die was overgetrokken. Vervolgens zijn we rustig aan terug gaan rijden naar Ny Alesund. Wat een ervaring zeg echt geweldig en het was het echt zeer zeker driedubbel dwars waard!
Toen we terug waren eerst even lekker een douche genomen en mijn tanden gepoetst, want ja als je in een hut slaapt is dat allemaal niet mogelijk ( en ja ook plassen en schijten doe je buiten, wel met een geweer mee natuurlijk hahaha!)

Dinsdag hadden we een rustig dagje, vooral labwerk gedaan en niet met de boot weggeweest. De Duitsers ware wel met de boot er op uit geweest en kwamen terug met foto’s van twee walrussen die op een ijsschots in de fjord lagen! Dat je überhaupt walrussen ziet is al heel bijzonder maar ook nog eens op ijs bij ons in de fjord terwijl ze hier normaal niet echt veel te vinden zijn. Super gaaf en zelfs met een foto van de werkelijke foto ben ik blij ;-)! Wat ook opvalt is dat de vogels echt in aantallen toenemen. Sinds een aantal dagen/weken is de sneeuwgors hier ook te vinden, het is een klein dikkig vogeltje, wit met zwart gekleurd en fluiten dat ie kan! Het klinkt bijna net als een merel en het gaf me ook een heel blij gevoel toen ik voor het eerst een vogel hoorde fluiten toen ik naar buiten liep. Interessant detail om te weten is dat dit de enige vogel is die hier voorkomt die een zangspel heeft! Het voelt bijna alsof het lente is!

Donderdag was de dag waarop Oonagh en Ronald terug naar huis zouden vliegen. Zij zitten hier nu een maand en hun veldwerkcampagne zit er weer op. Maar op de manier zoals ik de vorige zin schreef kan je waarschijnlijk wel opmaken dat deze vlucht niet doorging. Doordat het op woensdag een beetje had gedooid en vervolgens in de nacht goed had gevroren was de landingsbaan niet goed genoeg om het vliegtuig op te laten kunnen vertrekken (want feitelijk land het vliegtuig gewoon op een ijsbaan..) dit hield in dat Oonagh en Ronald de volgende dag pas zouden vertrekken. Uiteraard vonden zij zelf dat dit geen probleem was.
Op donderdag is ook de planning voor zaterdag 17 mei bekend gemaakt. 17 mei is de dag van de constitutie van Noorwegen, dit betekent heel erg veel voor de Noren en er wordt dan ook flink uitgepakt. Het begint om 6:30 in de ochtend met een wake-up parade, vervolgens wordt de Noorse vlag gehesen, het volkslied gezongen, om 08:15 wordt er champagne gedronken en vervolgens gaan we nog een keer een vlaggen parade lopen. Wij hebben hier een Nederlandse vlag gevonden in het Nederlands Arctisch Station, en die gaan we dus ook gebruiken! Het schijnt nogal een hectische dag te worden, maar 1 groot feest in ieder geval.
In de avond hadden we een feest van de overdracht van de oude engineer naar de nieuwe engineer. Bij het station waar ik verblijf worden mensen meestal voor een periode van een jaar aangesteld. We hebben een station leader, een engineer en een persoon die werkt voor het observatorium. Deze mensen zijn hier dan voor een jaar en moeten alles wat nodig is doen voor het station en de wetenschappers helpen. Vandaag was de overdracht van Guillaume naar Thomas. Guillaume is hier nu een jaar geweest en draagt het over aan Thomas. Dit was erg leuk en het was een soort van ontgroening voor hem.

Vrijdagochtend is Oonagh dan toch vertrokken, Ronald zou ook terug vliegen maar ze hadden een fout gemaakt tijdens het plannen van de vlucht en het gewicht en uiteindelijk bleek dat Ronald toch niet mee kon. Hij moet nu tot maandag wachten tot hij terug kan vliegen.
Aangezien we gisteravond weer een feestje hadden (en ja die hebben we hier geregeld ) konden we lekker lang uitslapen. 10:30 zijn we er maar eens uitgekropen om toch langzaamaan aan het werk te gaan. We hebben het wel rustig aan gedaan en zijn lekker gaan lopen naar de oude pier en de Ferrybox (dit is een pomp die water van 11 meter op pompt en wat wij kunnen gebruiken voor experimenten). Hier hebben we water verzameld en vogels gefotografeerd. Het was prachtig weer, een spiegelgladde fjord en een zonnetje.

Gisteren (zaterdag) hebben we een hele lange werkdag gehad. De wekker ging om 7 uur want we hadden afgesproken met Ronald om met de boot weg te gaan omdat we water moesten bemonsteren in de fjord voor ons experiment. We zijn eerst naar de gletsjer gegaan en daar water verzameld van 5, 25 en 50 meter diepte. Het kutte was alleen dat we de apparatuur met de hand moesten laten vieren en weer omhoog halen want de motor van de kraan was stuk. Ik kan je vertellen dat dit erg zwaar was. Zodra de Niskin fles vol met water zit weegt hij ongeveer 30kg, daarnaast hangt er ook nog een CTD van ongeveer 15-20 kilo aan. En dan mag je hem omhoog trekken voor 50 meter… pfoe ik heb me beweging wel weer gehad. Het leuke is dat we dit in midfjord nog moesten doen en ook nog op ons station op de oceaan. Helaas was ik vergeten een zeeziektepil in te nemen en we waren wel op het water voor ongeveer 4 uur. Het ging gelukkig best goed totdat we bij ons punt op de oceaan kwamen. Daar zijn de golven hoger en is de deining groter. Daar had ik toch wel even moeite om niet over me nek te gaan.
Op de weg terug naar de haven zat ik lekker achterop het dek, onderuit gezakt, een beetje weg te soezen in het zonnetje met het mooiste uitzicht wat je je maar kan bedenken. Bijzonder? Zeker!
Op de weg terug zagen we nog een papagaaiduiker (weet je wel zo’n vogel die je als eerste ziet als je bij het Oceanium in Blijdorp naar binnen loopt, zijn gezicht lijkt een beetje op een clown), hoewel ik hem enkelt zag wegduiken, maar kan wel zeggen dat we er een gezien hebben!

Nadat we terug waren van de boottrip moesten we beginnen om ons experiment op te zetten, dit is dan altijd wel weer kutwerk want het moet in een klimaatkamer gebeuren waar het 2,5 graden is. Als je daar vervolgens 2 a 3 in zit wordt je het wel helemaal zat. Het nadeel ook nog eens van dit experiment is dat we na dat het is in gezet op verschillende tijdpunten nog moeten bemonsteren. Dit was na 3 uur, 6 uur, 9 uur, 12 uur en 24 uur. Aangezien we begonnen om 15 uur kan je wel bedenken dat het nogal kut was omdat dat inhield dat we onze tijdpunt na 12 uur midden in de nacht om 3 uur was…
In de tijd dat we moesten wachten (3 uur tussen de tijdpunten) zijn we naar de bar gegaan en hebben we lekker wat gedronken. Echter om 3 uur ‘s nachts was ik niet echt nuchter genoeg meer om de bemonstering te doen. Gelukkig was Douwe wel nog enigszins helder om het te doen en ben ik toch maar naar bed gegaan.

En nu zit ik, nog steeds in mijn bed, dit verslag te typen. Ik had verwacht dat naarmate ik hier langer ben de verslagen wel zouden inkrimpen, maar dit verslag bewijst weer het tegendeel. Het is hier ook gewoon te vet om niet aan iedereen te laten weten hoe het hier is. 1 voordeel is dat ik automatisch ook altijd een back-up krijg van elk verslag dat ik schrijf wat weer erg leuk is om later terug te lezen!

Ik denk dat ik nu wel alles heb verteld wat er afgelopen week allemaal gebeurd is en ik hoop dat jullie deze laatste zin nog lezen, zo niet ook geen probleem uiteraard haha!

Tot het volgende reisverslag en we zien elkaar allemaal snel weer!